Tanrı yarattı. İnandığım bu. Geri kalan her şeyi tümden bitirebilirsin. ‘’Kun Fe Yekûn’’ . O ol dedi ve oldu. Keşke ruhum bu kadarını kabullenebilseydi.Kayıtsız şartsız kabullenebilseydim çevremdeki baş tacı ahlâkın bana uyabileceğini ,olurdu belki. Sorgulamak içimde kanayan bir yara. Kendime kurguladığım bir oyun. Beni erkek olarak yaratan tanrının ruhumu inceliklerle donatması yüzünden böyleyim.Kadınsı bir kayıbım ben.Denizde batmayan bir mantar,kirli arabanın üzerine atılan imza,yüzümde çıkan çıban gibi biçimsiz. Zaman üzerime basınç uyguladıkça kulaklarım uğulduyor.Dipteyim. Ve belli ki, oyunbozanım. Herkesin Tanrı ile arasına kurduğu oyuna isyan eden ve herkese muhalif. Oysa ki doğa öyle mi? Kuşun,karıncanın,rüzgarın seyrinde bile ahenk var. Her şey yerli yerinde. Kaybolmak istiyorum doğanın derinliğinde.Varoluşumun engin anlamını , bir hayvanın gözlerinde bir kuşun kanadında yüzüme değen rüzgarda bulmak istyorum. Evet. Tanrı yarattı.İnandığım bu, ama kabullenemiyor ruh...
Kendimi tekrar etmeyi sevmem! Bu cümleyi kendini beğenmiş bir şair değil de , yaratıcının bizzat kendisi söyleseydi ne olurdu? İnsanoğlu varoluşunu idrak ettiğinden beridir hem evrene hem de kendine anlam yüklemeye çalışıp duruyor. Din , sanat , savaş ,barış bu yüzden var. Varlığını idrak eden insan, nedenlerini kavramaya çalıştıkça , kendi hiçliği içinden problemler üretip kendini kaosa sürüklüyor. Hiçlik ,problem,kaos… İnsanın kısır döngüsü. Ya tanrı? İnsanın ilk evini nasıl yarattı? Ya her şeyi , kendisine inananı- inanmayanı yıkıntılar içinde bırakacak bir döngüyle sonlandıracaksa ? Ya da ilk bakışta kaos gibi görünen düzenli yapılar içinde gerçeği biz anlayamıyorsak? Bu sorulara cevap bulduğunu iddia eden din , kendi içinde semboller ve kattmanlar ile anlatıyor kendini. Tanrı yaratım sürecinde kusurlu, ve yarattığı insanın oluşturduğu çoğunluk (toplum), zalim ve ahmak kalabalıklara dönüşüyor. mother filmi linki Bu kötülük içinde ‘’öteki’’ olabilirsen kazanıyorsun.İşte size y...