Bilinmezim hep Bilinmezdim. Düşünce zamanın acı veren lezzetine Yerin dibinden göğe uzanan merdivenden. sessizlikmiş meğer. sessizlik: İçini burkan bir özleme dönüşen evrim. Zihnimdeki prangalarla Zampara bir puşt gibi hissiz, uzanıyorum sahnenin ortasına. Mahşere kadar sürecek tiyatronun, mitoloji kadar yorgun bebeğim kadar yenisiyim ben. ilişmeyin bana. İzleyen kim? Oyuncu kim? Nedendir bu tanrılığı oynamaya özenti? Unutulmuş aşklarda Garip lehçelerden aşırma şarkılarda Ve küf tadında kelimelerimle Çürümüş ne varsa Bilinmezim hep, Bilinmezdim
Deneme . Öykü. Şiir. güneş .su .rüzgar.