Polat Uzcan.

Rüzgarlar sersemletiyor aklımı. Biliyorum, yağmalanmış umutların süper kahramanı olamadım hiç. Ve yenilmiş hakların tesellisi. Farkında olmanın erdem sayıldığı seçilmişler topluluğunda Hiç seçilemeyecek olmak da incitmiyor artık. Ve demirlerle dövülmüş kızgın öfkelerim, hurda misali değersiz şimdi. Aşk: Tüm mahlukatın neşesini veren Tanrının gizemli tarafı. Öldüren ve yaşatan kutsal kitapların , iğdiş edilmiş edilmiş toplulukların önlerinde  aptal şölenlere inat Okutan ve yazdıran bilgeliği. Dost Sofralarda kırılgan bir porselen. Fikrimin içinde kemirgen bir kalabalık yalanlar doğuruyor tüm insanlığa. Gerekli gereksiz tüm günahlar ortalığa saçılmış. Sen: Şehrimin denizi! Sözlerimin mabedi! Ölm ek büyüyor gözümde Yaşamak koskoca bir devrim!

Sonbahar rüzgarlar bekliyor seni Yüzünü göğe dönmüş hilâl tebessüm ediyor. Ekinlerine umutla bakan çiftçiler selamlıyor gelişini Tüm mahsulü iyi niyet bekleyenlerin! Kuşlar kıskanıyor bebek çığlıklarını. Tüm histerisi dünyanın dizginsiz, Doğaya salıverilmiş tüm kayıplar ve özgürlükler. Ülkeler savaşıyor hep, En iyi ateş etmeyi bilenler Talan ediyor tüm bağları. Tüm üzümler tüm şaraplar gibi günah. Sonbahar rüzgarları bekliyor seni. Ayçiçekleri gövdesini çatlatırcasına  dik ve vakur. Tüm kötülükler arınacak kirinden elbet. Limanlara yanaşacak gemiler Solmuş çiçekler dirilecek yeniden Hısım olmuş kelimeler örtecek üzerimizi. Rengarenk bir zırhla kuşanıyor varlığın Sonsuz bir neşe içimde Yağmur birikiyor düşüncelerime.