Bir türlü iskelesinden yakalayamadığım o gemilerin dümen suyuna bakakalıp duruyorum. Üzerinde neden ve nasıl sorularını sopalarına çivilemiş beni dövmeye çalışan herkese işaret ediyorum denizi . Bu yüzden !
Boğazın sularından bir türlü devşiremediğim başarısızlıklarıma atıyorum suçu .
Annem , babam ve bir türlü o olgunlaşmayan kayısı ağacının tüm suç .
Gölgem kendimden büyükmüş meğer.
Kendimdeki Ben'i bir türlü anlatamadığım , anlayanın ise yanına sokmadığı gölgem .
Ruhumun kanatları burkuluyor her rüzgârda .
Okşanmayı bekleyen ruhum -sırf kenar mahalleli olduğumdan mıdır nedir sarılıveriyor içimdeki lambanın titreyen ışığına .
Saydam biriyim ben .
İçimden hiç dönmeyen gemiler geçip durdu sirenleriyle.
Bir sıyrılabilsem acımasız bakışlarından, haykıracağım gerçeği.
Arkamda kaz dağının rüzgarı, giyinip ipek giysilerimi yalınayak.
Ey üzüm bağlarının
Denizdeki tuzun
Ağacın hürmetinin Sahibi !
Ne denli yakışırdı göğsüme huzur . Çevreme bereket. Ateşteki İbrahim'e taşıyacağım su .
Sen yardım et .
Gölgem kendimden büyükmüş meğer.
Yorumlar
Yorum Gönder