Ana içeriğe atla

bilinmezdim.

Bilinmezim hep
Bilinmezdim.
Düşünce zamanın acı veren lezzetine
Yerin dibinden göğe uzanan merdivenden.
sessizlikmiş meğer.
sessizlik:
İçini burkan bir özleme dönüşen evrim.

Zihnimdeki prangalarla
Zampara bir puşt gibi hissiz,
uzanıyorum sahnenin ortasına.
Mahşere kadar sürecek tiyatronun,
mitoloji kadar yorgun
bebeğim kadar yenisiyim ben.
ilişmeyin bana.

İzleyen kim?
Oyuncu kim?
Nedendir bu tanrılığı oynamaya özenti?

Unutulmuş aşklarda
Garip lehçelerden aşırma şarkılarda
Ve küf tadında kelimelerimle
Çürümüş ne varsa
Bilinmezim hep,
Bilinmezdim


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

us'lu

Rengarenk matruşkalar fısıldaşıyor aynalarda. İçine sığdırdığın şehirler, Kutsal anılar barındırıyor göğsünde. Bir arzudur ki -ölçülemeyen , -Sınır tanımaz Tıpkı tırmanır gibi soluk soluğa bir dağın zirvesine, Çekiyor seni yanına. Ama bir devrimdir uslu bir çocuk olmak! Yavanlığın boşluğundaki kalabalıklarla boğuşurken. oysa yalnız olmak! çok olmaktan daha kalabalıktır bazen. Ve bazen terse esen rüzgar savurur polenini hürriyetin. Bir öykü gibi okunaklı, Sevmek gibi tertipli.
Yorum Gönder
Devamı

İlizyon

  Hangi gölge aslını yansıtıyorsa, Hangi asıl gölgesinde kayboluyorsa , Aldatıyor kendini her ikisi de. Bir elime güneşi bir elime ayı verseler değişmem diyen  peygamber çiçeği kokusu bir tarafa . Hangi gölgenin aslıyım ben? Kaybolup gitmiş bir ülkenin hangi dağı? Hangi aslın gölgesiyim ben?  evrene yayılan bir boşluk kokusunda .
Yorum Gönder
Devamı

martı çığlığı

Güneş burada.    Rüzgar değip geçerken şakaklarına ,bir kanat ile fethedecekken dünyayı , buradasın işte. Belki yarım yamalak bir sevda  uğruna doğrultmuş tüfeklerini hayat. Belki tüm izleri silinmiş saklı cinayetlerin.     ölüm dediysek mazi.   bir vapur uğultusuyla ürküp gidecekken ,  sahnede  bir cengaver  gibi bağırır yalnızlığın. Bir martı çığlığında.
Yorum Gönder
Devamı