Savaş ve Barış

Barışlar bölünürken savaşlara,
hiçbirşey kalmaz geriye.
Dudaklarının arasından çıkan tüm kelimeler biliyor insanın kılıcını.
Bitmeksizin ateş püskürüyor dilleri muktedirlerin.
Şehadet suluyor ölümlerin kutsanmış bahçesini.
Kan dediğin kan değil sanki.
Gökdelenlerin üzerinde yapılırken hesaplar,
kapını çalıyor savaş çığırtkanları.
Mecbur bükeceksin boynunu değil mi?
Tekmelerken tabudunu karanlık
bağıracaksın sonsuza dek:

ÖLMESEYDİM KEŞKE."

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

us'lu

Rengarenk matruşkalar fısıldaşıyor aynalarda. İçine sığdırdığın şehirler, Kutsal anılar barındırıyor göğsünde. Bir arzudur ki -ölçülemeyen , -Sınır tanımaz Tıpkı tırmanır gibi soluk soluğa bir dağın zirvesine, Çekiyor seni yanına. Ama bir devrimdir uslu bir çocuk olmak! Yavanlığın boşluğundaki kalabalıklarla boğuşurken. oysa yalnız olmak! çok olmaktan daha kalabalıktır bazen. Ve bazen terse esen rüzgar savurur polenini hürriyetin. Bir öykü gibi okunaklı, Sevmek gibi tertipli.

Devamı

İlizyon

Hangi gölge aslını yansıtıyorsa, Hangi asıl gölgesinde kayboluyorsa , Aldatıyor kendini her ikisi de. Bir elime güneşi bir elime ayı verseler değişmem diyen peygamber çiçeği kokusu bir tarafa . Hangi gölgenin aslıyım ben? Kaybolup gitmiş bir ülkenin hangi dağı? Hangi aslın gölgesiyim ben? evrene yayılan bir boşluk kokusunda .

Devamı

martı çığlığı

Güneş burada. Rüzgar değip geçerken şakaklarına ,bir kanat ile fethedecekken dünyayı , buradasın işte. Belki yarım yamalak bir sevda uğruna doğrultmuş tüfeklerini hayat. Belki tüm izleri silinmiş saklı cinayetlerin. ölüm dediysek mazi. bir vapur uğultusuyla ürküp gidecekken , sahnede bir cengaver gibi bağırır yalnızlığın. Bir martı çığlığında.

Devamı

Polat Uzcan.

Bu Blogda Ara